กลิ่นของแม่...คุณจำได้ไหม
posted on 05 May 2009 02:20 by missingtoeiอย่างว่า
อะไรที่เราเห็นจนชินตาเราจะไม่ให้ความสำคัญกับมัน แต่ถ้าเราเสียมันไปล่ะ?
กลิ่นของแม่เรา ครั้งสุดท้ายที่เราจำได้ไม่ใช่กลิ่นหอมอ่อนๆ หรือกลิ่นอาหารที่แม่เคยทำทุกมื้อหรอก
แต่มันเป็นกลิ่นยา
ถึงแม้เป็นกลิ่นยาแต่ก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นทุกครั้งที่เราได้กลิ่นนี้ มันบอกว่าแม่อยู่ใกล้ๆเรา
แม่ยังอยู่กับเรา
นับเดือนที่เราต้องเข้าๆออกๆห้องที่คลุ้งด้วยกลิ่นยา
แม้จะต้องเสียน้ำตาก่อนนอนทุกคืน แต่อย่างน้อยก็เป็นความสุขเล็กๆที่ได้อยู่ใกล้แม่ เพราะรู้ว่าเหลือเวลาน้อยเต็มที
ก่อนนี้ เช้าไหนที่แม่อารมณ์ดี แม่จะมาปลุกเราถึงเตียง
ปลุกด้วยการกอด
"ตื่นได้แล้วยัยตัวเล็ก"
พร้อมกับกลิ่นอาหารมื้อเช้าที่แม่เพิ่งทำเสร็จ
มันเป็นกอดที่อบอุ่นใจที่สุด
แต่เมื่อพระเจ้ากำหนดเวลาที่เหลือของแม่
คืนนั้นเป็นกอดที่ทรมานที่สุด เราไม่ได้นอนกับแม่มานานมาก
ในห้องที่มืดสนิทเราหันไปกอดแม่ที่นอนอยู่ข้างๆ เพียงแปปเดียวเราทั้งคู่ก็ต้องผละ แล้วหันหลังให้กัน
เพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าร้องไห้ ทั้งที่ตัวเองร้องจนตัวโยน
กลิ่นของแม่
จากผู้หญิงที่แข็งแรงแต่ ต้องมากินยาเป็นกำๆในหนึ่งมื้อ
กลิ่นสุดท้ายที่จำได้จึงเป็นกลิ่นยา และพิมเสน ที่แม่ต้องพกตลอดเพราะมันทำให้แม่หายใจสะดวกขึ้น
..
.....
วันที่แม่ไป เรานอนซบกับเตียงของแม่
เพื่อดมกลิ่น
สูดดมเสื้อผ้าทุกตัวแล้วกอดเอาไว้
กลิ่นของแม่
ทุกวันนี้เมื่อเจอของ ของแม่
เราจะยกขึ้นมาสูดกลิ่น
และก็พบว่า กลิ่นของแม่ ได้จากของทุกชิ้นไปแล้ว